Konfiguracja¶
Ta strona omawia zmienne środowiskowe kontenera, montaże udostępniane przez szablon, model bezpieczeństwa, kopię VM przez SSH oraz konfigurację poza siedzibą. To, dokąd trafiają kopie zapasowe, ustawia się w aplikacji jako miejsca docelowe, a nie przez zmienne środowiskowe.
Zmienne środowiskowe¶
| Zmienna | Wymagana | Opis |
|---|---|---|
APP_KEY |
Tak | 32-bajtowy sekret hex (64 znaki hex) używany do wyprowadzenia hasła repozytorium restic. Wygeneruj poleceniem openssl rand -hex 32. Chroń go: jego utrata sprawia, że zaszyfrowane kopie zapasowe stają się nieodzyskiwalne. |
LIBVIRT_HOST |
Dla VM i zbiorów danych ZFS | Host Unraid osiągany przez SSH do kopii VM (domyślnie host.docker.internal; szablon wstępnie wypełnia zastępczy adres IP w LAN). Użyj swojego IP Unraid w LAN, wymagane w niestandardowej sieci br0.x. Używane też przez kopie zbiorów danych ZFS (pole szablonu Host SSH: Address); symbol zastępczy 192.168.x.x liczy się jako nieustawiony. Gdy host.docker.internal się nie rozwiązuje, jak w aplikacji TrueNAS, a LIBVIRT_URI też nie podaje hosta, BombVault używa domyślnej bramy kontenera, a dziennik startowy ją podaje. |
LIBVIRT_SSH_PORT |
Nie | Port SSH hosta do kopii VM (domyślnie 22). Pole szablonu Host SSH: Port, także dla zbiorów danych ZFS. |
LIBVIRT_SSH_USER |
Nie | Użytkownik SSH na hoście do kopii VM (domyślnie root). Pole szablonu Host SSH: User, także dla zbiorów danych ZFS. |
LIBVIRT_URI |
Nie | Pełny URI połączenia libvirt, używany dosłownie zamiast budowania go z trzech powyższych zmiennych LIBVIRT_* (które są wtedy ignorowane przy tworzeniu ciągu połączenia). Domyślnie brak. Wymagany na TrueNAS Scale, którego libvirtd nasłuchuje na niestandardowym gnieździe, którego nie da się wyrazić w formie budowanego ciągu: qemu+ssh://<user>@<truenas-host>/system?socket=/run/truenas_libvirt/libvirt-sock. Zobacz przewodnik po kopiach maszyn wirtualnych. Jeśli to URI qemu+ssh://, każda z LIBVIRT_HOST, LIBVIRT_SSH_USER i LIBVIRT_SSH_PORT, która nie jest ustawiona, jest z niego brana, także dla własnych poleceń SSH BombVault (przesyłanie NVRAM, zbiory danych ZFS). |
PORT |
Nie | Port HTTP (domyślnie 3000. Używany tylko z HTTP_ONLY=true). |
HTTPS_PORT |
Nie | Port HTTPS (domyślnie 3443. Szablon publikuje go 1:1, więc WebUI odpowiada pod https://<ip>:3443). |
HTTP_ONLY |
Nie | Ustaw true, aby wyłączyć samopodpisany nasłuch HTTPS i serwować wyłącznie zwykły HTTP (do użytku za odwrotnym proxy terminującym TLS). |
BIND_HOST |
Nie | Adres, na którym nasłuchuje WebUI (domyślnie 0.0.0.0, wszystkie interfejsy). W kontenerze zostaw go nieustawionego, bo opublikowane porty potrzebują wszystkich interfejsów. 127.0.0.1 pasuje do uruchomienia poza Dockerem. Healthcheck odpytuje ten sam adres. |
TRUSTED_PROXY |
Nie | Rozdzielone przecinkami adresy lub zakresy CIDR odwrotnego proxy stojącego przed BombVaultem (na przykład 192.168.20.11 albo 10.0.0.0/8). Tylko z tych węzłów nagłówek X-Forwarded-For jest brany na wiarę, a ogranicznik logowań liczy wtedy nieudane próby na rzeczywistego klienta, zamiast wrzucać wszystkich za proxy do jednego worka. Nieustawione (domyślnie) oznacza: nie ufaj nikomu. Nagłówek brany na wiarę bezwarunkowo pozwoliłby każdemu wybrać sobie własny licznik. |
HOST_SOURCE_ROOT |
Nie | Ścieżka hosta zamontowana jako Host Data (domyślnie /mnt). BombVault tłumaczy źródła montaży bind zgłaszane przez Docker na ścieżki pod tym montażem. Zmieniaj tylko, jeśli zamontowałeś inny katalog główny hosta. |
HOST_MOUNT_ROOT |
Nie | Miejsce, w którym Host Data jest zamontowany wewnątrz kontenera (domyślnie /host/user). Na TrueNAS Host Data jest zamontowany pod własną ścieżką hosta, więc ta zmienna i HOST_SOURCE_ROOT podają tę samą ścieżkę, na przykład /mnt/tank (zobacz TrueNAS SCALE). |
DATA_ROOT_SEGMENTS |
Nie | Lista nazw segmentów ścieżki oddzielonych przecinkami, które oznaczają źródło montażu bind jako dane kopii zapasowej (domyślnie appdata, zgodnie z konwencją Unraid /mnt/user/appdata/<container>). Montaż bind kontenera jest automatycznie wybierany do kopii, gdy KTÓRYKOLWIEK z wymienionych segmentów pojawia się jako pełny segment ścieżki jego źródła na hoście. Na przykład DATA_ROOT_SEGMENTS=appdata,config obejmuje też montaż .../config. Zobacz Wykrywanie źródeł kopii, aby poznać inne, zawsze aktywne sposoby znajdowania folderu danych kontenera. |
PLATFORM |
Nie | Wymusza platformę, na której BombVault uznaje, że działa, zamiast wykrywać ją automatycznie: unraid, generic lub truenas (domyślnie brak: automatycznie wykrywa Unraid, sondując obecność jego znacznika dockerMan pod montowaniem flash, w przeciwnym razie generic. Nierozpoznana wartość również powoduje użycie generic, co jest logowane). Ustaw ją jawnie na zwykłym hoście Docker lub TrueNAS Scale, zamiast polegać na automatycznym sondowaniu dostępnym tylko na Unraid. Plik compose dla zwykłego hosta robi to za Ciebie. Zmienia zastępczą konwencję appdata, domyślne miejsca docelowe przywracania między instancjami oraz to, czy w ogóle podejmowane są kroki powiadomień i pluginu towarzyszącego dostępne tylko na Unraid (zobacz internal/platform). |
BOMBVAULT_SELF_CONTAINER |
Nie | Nazwa samego kontenera BombVault, aby nigdy nie tworzył kopii (a więc nie zatrzymywał) samego siebie. |
BACKUP_MAX_HOURS |
Nie | Maksymalna liczba godzin rzeczywistego czasu, przez które pojedyncze uruchomienie kopii może trzymać blokadę swojej sekcji, zanim zostanie wymuszenie anulowane (zabezpieczenie, aby zaklinowane uruchomienie nie mogło zablokować sekcji na zawsze). Puste (domyślnie) używa 48. Zwiększ dla bardzo dużych lub powolnych kopii w chmurze (uruchomienie anulowane na limicie kończy się błędem context deadline exceeded). Ustaw 0, aby całkowicie wyłączyć limit. Przycinanie podlega temu samemu limitowi, a kontrola lub przycinanie trwa tak długo, jak restic zgłasza postęp. |
BACKUP_STALL_HOURS |
Nie | Godziny, przez które kopia może nie robić żadnego postępu, zanim zostanie anulowana. Puste (domyślnie) oznacza 2. Ustaw 0, aby nigdy nie anulować z powodu zastoju. To dokładniejsze z dwóch zabezpieczeń i zwykle to ono zadziała: pilnuje, czy coś się jeszcze dzieje, a nie tego, jak długo trwa uruchomienie, więc powolna, ale zdrowa kopia wielu terabajtów zostaje w spokoju, a kopia zaklinowana na nieodpowiadającym udziale jest zatrzymywana po godzinach, a nie po dniach. Po 30 minutach ciszy, zanim cokolwiek zostanie anulowane, zapisywane jest ostrzeżenie w logu. Skanowanie liczy się jako postęp: restic nie zapisuje żadnych bajtów, gdy przechodzi duże drzewo, i ta faza jest pilnowana przez jego sumy plików i bajtów, a nie przez zapisane bajty. Obie zmienne są niezależne, a BACKUP_MAX_HOURS nadal ogranicza fazy po samej kopii (przechowywanie, statystyki, kopia poza siedzibą), w których nie ma liczników do obserwowania. |
DB_DUMP_MAX_HOURS |
Nie | Godziny, przez które jeden automatyczny zrzut bazy danych może trwać, zanim zostanie zatrzymany. Puste (domyślnie) oznacza 6. Dozwolone są wartości od 1 do 48, a limit zostaje godzinę poniżej BACKUP_MAX_HOURS (na połowie tej wartości, gdy jest krótsza niż dwie godziny), żeby długi zrzut został ucięty własnym limitem i tak zgłoszony, zamiast pociągnąć kopię za sobą. Zrzut, który przestaje robić postępy, zatrzymywany jest wcześniej, po BACKUP_STALL_HOURS. Zatrzymany zrzut kończy się niepowodzeniem sam z siebie, a kopia kontenera trwa dalej. Na Unraidzie dodaj zmienną do kontenera BombVault przez Add another Path, Port, Variable. |
DATA_DIR |
Nie | Gdzie BombVault trzyma swoją bazę danych, klucze i pamięci podręczne (domyślnie /config). W kontenerze zostaw to w spokoju. Ma znaczenie, gdy uruchamiasz binarkę poza Dockerem. |
FLASH_DIR, FLASH_TEMPLATES_DIR |
Nie | Gdzie dysk flash i jego szablony Docker są zamontowane w kontenerze (domyślnie /host/boot i /host/boot/config/plugins/dockerMan/templates-user). Podążają za montowaniem /boot z szablonu, więc zostaw je nieustawione. |
TZ |
Nie | Strefa czasowa dla harmonogramu (na przykład Europe/Berlin). Jeśli nie zostanie ustawiona, wszystkie harmonogramy działają w UTC: harmonogram ustawiony na 02:30 uruchomi się wtedy o 02:30 UTC, a nie według czasu lokalnego. W Unraid nigdy nie ustawiasz tego samodzielnie: system przekazuje własną strefę czasową do każdego kontenera. Dziennik startowy podaje, jaką strefę ostatecznie przyjęto. Strefa z czasem letnim wiosną pomija jedno uruchomienie, a jesienią wykonuje jedno dwa razy, natomiast UTC nie robi żadnej z tych rzeczy, za to dwa razy w roku przesuwa się o godzinę względem Twojego zegara. |
MODE |
Nie | full (domyślnie) uruchamia całą aplikację. node uruchamia węzeł: bez interfejsu WWW i bez własnych harmonogramów, tylko to, co każe mu jego instancja domowa. Każda inna wartość zatrzymuje start z komunikatem. Instancja domowa wpisuje to za Ciebie do pliku compose węzła. |
NODE_HOME |
Na węźle | Do której instancji domowej należy węzeł, razem z kluczem i relay instancji domowej, jako jedna wartość zaczynająca się od bvhome1.. Instancja domowa wpisuje ją do pliku compose węzła. Bez niej węzeł się uruchamia, ale żadna instancja domowa do niego nie dociera. Węzeł przejęty przez instancję domową odmawia startu, gdy NODE_HOME wskazuje inną instancję domową, dopóki tamta instancja domowa go nie zwolni. |
NODE_NAME |
Nie | Nazwa węzła, wpisana przez instancję domową na podstawie nazwy, którą mu nadałeś. |
Montaże¶
Zamontuj gniazdo Docker, flash (/boot) oraz katalog główny Host Data (/mnt), jak pokazano w szablonie CA. Zarówno źródła, jak i miejsca docelowe kopii zapasowych znajdują się pod Host Data i jest on montowany jako slave, więc zdalny udział, który montuje się po uruchomieniu kontenera (na przykład pod /mnt/remotes), staje się widoczny bez restartu.
Na TrueNAS Host Data to ścieżka zbioru danych, na przykład /mnt/tank, nigdy ixVolume. Dane, które aplikacja trzyma w ixVolume, leżą poza nim i nie są kopiowane. Zobacz TrueNAS SCALE.
Kopie zbiorów danych ZFS też potrzebują tego trybu: host montuje migawkę zbioru dopiero po starcie kontenera. Zobacz Zbiory danych ZFS.
Repozytoria lokalne domyślnie wynoszą /mnt/user/bombvault/{container,vms,flash,config,files,zfs} i są tworzone przy pierwszej kopii. Są to własne foldery sekcji i tworzą miejsce docelowe Lokalne. Na jego stronie w Miejsca docelowe karta Połączenie zmienia folder każdej sekcji.
Własny folder sekcji może też leżeć w miejscu docelowym, które już masz, na przykład na NAS albo w koszyku S3: Użyj jako własnego folderu na stronie tego miejsca przenosi go tam i najpierw mówi, co stanie się z kopiami już wykonanymi. Zobacz Własny folder sekcji.
Foldery lokalnych repozytoriów zostają z uprawnieniami 0755 i 0644, żeby użytkownik synchronizacji bez roota przez SMB nie został zablokowany, a repozytoria są zaszyfrowane, więc nic to nie ujawnia. Definicje odzyskiwania leżą wewnątrz każdego repozytorium, więc skopiowany folder jest kompletny sam w sobie. Repozytorium autokopii pozostaje czytelne tylko dla roota.
Sprawdzenie integracji z hostem
Karta Integracja z hostem w przeglądzie (dodasz ją w Dostosuj) sonduje każdy montaż i każde CLI (gniazdo Docker, libvirt, restic, qemu-img, rclone) i zgłasza wszelkie brakujące elementy.
Wykrywanie źródeł kopii zapasowej¶
Dla każdego kontenera BombVault sam wybiera, które montowania bind i wolumeny nazwane trafiają do kopii. Ścieżka zostaje przyjęta, gdy zachodzi którykolwiek z poniższych warunków (wynik zawsze można nadpisać w karcie Foldery do kopii na karcie Ustawienia kontenera):
- Trafienie na segment katalogu danych: źródło bindu na hoście zawiera jeden z segmentów
DATA_ROOT_SEGMENTSjako pełny człon ścieżki (domyślnie tylkoappdata). - Nazwane wolumeny Dockera są dołączane zawsze, bo nie mają jednorazowego odpowiednika, więc nie ma czego filtrować, ale tylko wtedy, gdy rzeczywista ścieżka wolumenu na hoście jest osiągalna przez montowanie Host Data, dokładnie tak jak każda inna ścieżka hosta, którą BombVault archiwizuje. Domyślny sterownik wolumenów lokalnych umieszcza wolumen pod katalogiem danych samego demona, czyli
/var/lib/docker/volumes/<nazwa>/_data, o ile nie zostało to zmienione. Sprawdź poleceniemdocker info -f '{{.DockerRootDir}}'. To miejsce NIE jest objęte wąskim, jednokatalogowym montowaniem Host Data, którego domyślnie używa ogólnydocker-compose.yml. Nieosiągalny wolumen jest po cichu pomijany, to nie jest błąd. Aby naprawdę archiwizować nazwane wolumeny na zwykłym hoście, skieruj Host Data (orazHOST_SOURCE_ROOT) na wspólny katalog nadrzędny obejmujący także katalog danych Dockera. Kompromis opisuje komentarz Host Data w pliku compose (Unraid omija to, montując z tego samego powodu całe/mnt, własną uniwersalną konwencję najwyższego poziomu). - Katalog projektu Docker Compose: jeśli kontener nosi standardową etykietę
com.docker.compose.project.working_dir(ustawianą automatycznie przezdocker compose up), ten katalog również zostaje dodany, niezależnie od tego, czy któryś bind pasował do segmentu katalogu danych. - Nadpisanie etykietą
bombvault.data: ustaw na kontenerze etykietębombvault.data=true, aby objąć wszystkie jego montowania bind, dla układu, którego nie łapie żadna z powyższych konwencji (na przykład pojedynczy bind/srv/plex/configbez projektu Compose). Każda niepusta wartość inna niżfalseliczy się jako prawda. Brak etykiety lubbombvault.data=falseniczego nie zmienia. - Etykieta
bombvault.dbdump: ustaw na kontenerzebombvault.dbdump=false, aby wyłączyć jego automatyczny zrzut bazy danych (0,noioffdziałają tak samo), albo podaj silnik (postgres,mysql,mariadb), aby zrzucać kontener, którego BombVault sam nie rozpoznaje. Etykieta bierze górę nad przełącznikiem w karcie Baza danych na karcie Ustawienia kontenera, który na Unraidzie jest zwykłą drogą.
Model bezpieczeństwa¶
Kontrola nad hostem równoważna uprawnieniom root
Poprzez gniazdo Docker BombVault może zatrzymywać, usuwać i odtwarzać kontenery oraz odczytywać i zapisywać appdata, a w celu tworzenia kopii VM loguje się do hosta przez SSH (qemu+ssh://, domyślnie root), aby uruchomić virsh. Każdy, kto może dotrzeć do jego interfejsu webowego, ma faktycznie uprawnienia root na hoście.
Logowanie¶
- Opcjonalna ochrona hasłem (karta Hasło w Ustawienia, Bezpieczeństwo): ustaw hasło, aby wymagać logowania, wyczyść je, aby wyłączyć. Domyślnie wyłączone, do użytku w zaufanej sieci LAN. Hasło jest zapisywane algorytmem Argon2id na wartości popieprzonej kluczem
APP_KEY, więc skopiowany/configbez klucza nic nie da, a z kluczem atak jest powolny. Nowe hasło musi mieć co najmniej 12 znaków. Istniejące krótsze działa dalej, dopóki go nie zmienisz. Sesje są podpisane (HMAC wyprowadzony zAPP_KEY), a zmiana hasła je unieważnia. Logowania są ograniczone do pięciu nieudanych prób na minutę na klienta. Zmiana lub wyczyszczenie hasła wymaga wpisania dotychczasowego hasła w polu Obecne hasło, a przy włączonym uwierzytelnianiu dwuskładnikowym także kodu. - Niektóre rzeczy wymagają hasła. Pobranie zestawu odzyskiwania, raportu o błędzie i pliku ZIP kopii flash, eksport kopii flash lub autokopii, złożenie klucza u przechowawcy klucza, zezwolenie na wydanie depozytu, utworzenie nowego kodu odblokowania, eksport ustawień z danymi logowania, uwierzytelnianie dwuskładnikowe, klucze dostępu, dodanie węzła, ponowne pokazanie pliku compose węzła i otwieranie elementów węzła są odrzucane, dopóki nie ustawiono hasła logowania, i wymagają zalogowania na samej instancji. Usuwanie kopii zapasowych działa bez hasła. Gdy hasło jest ustawione, ono też wymaga tego zalogowania.
- Miejsce docelowe nie pokazuje hasła. Miejsce docelowe może zawierać dane logowania, jak w
rest:https://user:password@host/repo, a każda strona i każda odpowiedź API pokazuje je jakorest:https://[redacted]@host/repo, z hasłem logowania lub bez niego. Gdy zmienisz ścieżkę za nim, zapisane hasło zostaje. Żeby skierować miejsce docelowe na inny serwer, wpisz całe miejsce docelowe z hasłem, bo ukryte hasło zostaje przy swoim serwerze. - Uwierzytelnianie dwuskładnikowe (Ustawienia, Bezpieczeństwo): kod czasowy z aplikacji uwierzytelniającej oprócz hasła oraz osiem jednorazowych kodów zapasowych wydawanych raz przy włączeniu. Wspólny sekret jest przechowywany zaszyfrowany kluczem
APP_KEY, a wyłączenie wymaga aktualnego kodu. - Klucze dostępu (WebAuthn) mają własną kartę, gdy tylko ustawione jest hasło, i działają obok hasła, nigdy zamiast niego, więc usunięcie wszystkich kluczy dostępu nikogo nie zablokuje. Wymagają prawdziwej nazwy domeny i certyfikatu, któremu przeglądarka ufa. Domyślny
https://<ip>:3443to dokładnie to, co WebAuthn odrzuca, i karta to mówi, zamiast oferować przycisk, który zawiedzie. Przy włączonym uwierzytelnianiu dwuskładnikowym klucz dostępu musi sprawdzić Twój PIN, odcisk palca lub twarz, inaczej logowanie zapyta też o kod. - Przywrócenie konfiguracji (Przywróć ustawienia w Kreatorze awaryjnym) kończy wszystkie sesje, usuwa każdy klucz dostępu i unieważnia każdy token API i klucz MCP, bo przywrócone ustawienia mogłyby sprowadzić z powrotem te, które usunięto po ich zapisaniu. Zaloguj się hasłem i skonfiguruj klucze dostępu ponownie w Ustawienia, Bezpieczeństwo.
- Zapomniane hasło resetuje się na stronie logowania. Nie pamiętasz hasła? sprawia, że BombVault zapisuje kod z 12 znaków, w trzech grupach po cztery, w logu swojego kontenera (w Unraid: zakładka Docker, ikona BombVault, Logs). Ten kod i nowe hasło logują Cię. Reset wyłącza też uwierzytelnianie dwuskładnikowe, usuwa każdy klucz dostępu, unieważnia każdy token API, klucz MCP i logowanie OAuth, kończy wszystkie inne sesje, wylogowuje każdy sparowany telefon i wyłącza parowanie telefonów. Strona po resecie wymienia, co zniknęło. Kod jest ważny 10 minut, a błędne próby go nie zużywają. Tokeny widżetu i metryk zostają, bo tylko czytają.
- Kto może czytać log kontenera, może zresetować hasło. To root na hoście, ale też przeglądarka logów taka jak Dozzle, każdy kontener z dostępem do gniazda Docker (wystarczy tylko do odczytu) i agent przesyłający logi, który przekazuje dane wyjściowe kontenerów. Dawaj to tylko osobom, którym zaufałbyś z hasłem. Kto dociera tylko do interfejsu webowego, nigdy nie widzi kodu.
Telefony i członkowie grupy¶
- Sparowane telefony sięgają do listy dozwolonych rzeczy. Telefon, który zna dwanaście słów grupy, loguje się bez hasła, o ile Telefony mogą się sparować z dwunastoma słowami grupy jest włączone w karcie Aplikacja na Androida w Ustawienia, Bezpieczeństwo. Jego sesja sięga tylko do tego, co pokazuje aplikacja: przeglądu, uruchomień, kopii zapasowych do podejrzenia, uruchomienia i przywrócenia, anomalii do przeczytania oraz strony Instancje do podejrzenia. Miejsca docelowe i polecenia docierają do niego bez adresów i sekretów, a przywrócenie, które zastępuje oryginał, najpierw tworzy kopię zapasową bieżącego stanu. Przywrócenie do folderu przyjmuje tylko nowy albo pusty folder wewnątrz folderu przywracania, a telefon nie może zajrzeć do żadnego innego folderu. Wszystko inne odpowiada, że potrzebuje zalogowania na samej instancji: klucze, zestaw odzyskiwania, depozyty kluczy, ustawienia, usuwanie kopii zapasowych. Reset hasła wyłącza parowanie telefonów, dopóki nie włączysz go ponownie. Telefon usunięty ze strony Instancje albo z wyłączonym Odpytuj tę instancję w szczegółach od razu traci sesję, a usunięty telefon, który znowu otworzy aplikację, wraca wyłączony.
- Poza domem telefon otwiera strony przez relay. Każde żądanie strony jest zapieczętowane kluczem grupy, którego relay nie może ani odczytać, ani zmienić, i podpisane własnym kluczem telefonu, który serwer przypina przy pierwszym wywołaniu telefonu i wpuszcza, gdy ktoś zatwierdzi telefon na stronie parowania. Serwer wykonuje żądanie tylko raz i tylko dopóki jest świeże. Odpowiada wyłącznie telefonowi, który jest na stronie Instancje, dopóki parowanie telefonów jest włączone, i tylko w ramach sesji, którą temu telefonowi dał, więc wylogowanie wszędzie i reset hasła kończą także te strony. Serwer podpisuje każdą odpowiedź, a aplikacja sprawdza podpis kluczem przypiętym dla tego serwera i ostrzega, gdy klucz się zmieni. Taka strona sięga do tej samej listy dozwolonych rzeczy co sparowany telefon, z hasłem logowania lub bez niego, a do tego do stanu logowania, który strona czyta jako pierwszy. Logowanie i wylogowanie, reset hasła i pobieranie plików zostają przy własnym adresie serwera, a jedna odpowiedź jest ograniczona do 16 MB.
- Członkowie podpisują to, o co proszą. Prośby o role i odpowiedzi na nie, oferty pamięci, wydanie hasła restic odbiorcy lub pobierającemu, logowania odbiorców i depozyty kluczy są podpisywane kluczem każdego członka, który instancja przypina przy pierwszym spotkaniu z tym członkiem. Wywołanie podpisane innym kluczem jest odrzucane. Zapomnij klucz w szczegółach instancji porzuca przypięty klucz, na wypadek gdy znany tutaj nie jest własnym kluczem członka. Przy następnym podpisanym wywołaniu członek jest znów proszony o swój klucz. Członkowie na BombVault 9.x nie podpisują i każdy, kto zna słowa, może się pod nich podszyć, tak jak w 9.9. Prośba o rolę albo oferta pamięci od członka na 10.4 lub starszym jest odrzucana, dopóki ten członek nie zostanie zaktualizowany.
- Dwanaście słów to hasło. Kto je ma, dołącza do grupy, widzi stan ochrony członków i może prosić o role, na które osoba przy drugiej instancji nadal musi zezwolić. Bez hasła logowania każdy, kto może otworzyć interfejs webowy, może je odczytać, a karta parowania mówi o tym, dopóki hasło nie zostanie ustawione.
Klucze¶
- APP_KEY robi dwie rzeczy. Pieczętuje to, co ta instalacja przechowuje (hasła, logowania, tokeny), i jest kluczem kopii zapasowych: hasło restic jest z niego wyprowadzane, a definicje kontenerów i maszyn wirtualnych są nim pieczętowane.
- Przejęty klucz jest trzymany osobno. Gdy Kreator awaryjny przejmuje kopie innego serwera, ta instalacja nadal pieczętuje własnym APP_KEY i zapisuje klucz drugiego serwera jako swój klucz kopii zapasowych, zapieczętowany jak każdy inny sekret. Zestaw odzyskiwania drukuje wtedy oba. Jeśli APP_KEY zostanie potem zmieniony, klucza kopii zapasowych nie da się już otworzyć: BombVault przestaje tworzyć kopie i mówi o tym w Wymaga uwagi, zamiast zapisywać złym kluczem. Wgraj zestaw odzyskiwania ponownie w Przywracanie, Awaria albo ustaw APP_KEY z powrotem. Zobacz Kreator awaryjny.
- Szyfrowanie jest domyślnie włączone (Szyfruj kopie zapasowe w karcie Szyfrowanie w Ustawienia, Bezpieczeństwo). Kopie zapasowe są szyfrowane przez restic hasłem wyprowadzonym z klucza kopii zapasowych.
- Depozyty kluczy. Przechowawca klucza w Twojej grupie trzyma zapieczętowaną kopię zestawu odzyskiwania tego serwera, której sam nie może otworzyć. Otwiera ją tylko 20-znakowy kod odblokowania, a przechowawca wydaje ją dopiero po tym, jak ktoś tam naciśnie Zezwól. Zobacz Przechowawca klucza.
Węzły¶
Węzeł to BombVault bez interfejsu WWW, który przyjmuje polecenia od instancji domowej.
- Instancja domowa trzyma węzeł w ręku. Węzeł montuje gniazdo Docker swojego serwera, co oznacza tam roota, a instancja domowa steruje węzłem. Jeśli instancja domowa zostanie przejęta, atakujący kontroluje też wszystkie jej węzły. Ustaw na instancji domowej hasło logowania i trzymaj jej interfejs WWW z dala od internetu.
- Węzeł ma niewiele. Jeśli węzeł zostanie przejęty, atakujący nie dostaje grupy parowania, twierdzy, innego węzła ani innego repozytorium. Węzeł ma tylko łącze do swojej instancji domowej, własny login na serwerze odbiorczym i własny folder w miejscu docelowym. Na serwerze odbiorczym nie może usunąć historii, bo serwer działa w trybie append-only. Może zapełnić dysk serwera, bo rest-server nie ustawia limitu, więc daj serwerowi odbiorczemu zapas miejsca albo osobny udział. W miejscu docelowym jego dane logowania zwykle pozwalają usunąć to, co tam leży. Kopie trzymane na węźle są w rękach atakującego i dlatego instancja domowa pobiera ich kopię.
- Łącze jest prywatne i podpisane. Instancja domowa i węzeł rozmawiają przez relay własnym łączem, zapieczętowanym sekretem wyprowadzonym z
APP_KEYwęzła. Każda strona zna klucz drugiej przed pierwszym wywołaniem, więc nie ma kroku zatwierdzania. Instancja domowa podpisuje każde wywołanie własnym kluczem i licznikiem, a węzeł odrzuca wywołanie, którego nie podpisała instancja domowa albo które już przyjął. Węzeł nie wywołuje na instancji domowej niczego poza swoim powitaniem. - Instancja domowa sięga do stałej listy. Żądania, które instancja domowa przekazuje węzłowi, działają tylko na stałej liście tras węzła, podanej pod
GET /api/nodes/routes, a węzeł odpowiada na nie wyłącznie w JSON. Nic na tej liście niczego nie usuwa ani nie sięga do ustawień, pamięci, kluczy, grupy czy tokenów. Na instancji domowej wymagają zalogowania hasłem: sparowane telefony, tokeny API i klucze MCP nie docierają do węzła. Kopie i przywracania uruchomione w ten sposób są oznaczone jako uruchomione przez instancję domową. - Depozyty kluczy niosą klucze węzłów. Instancja domowa przechowuje
APP_KEYkażdego węzła, a zestaw odzyskiwania drukuje go w rozdziale Węzły, więc depozyt klucza też go zawiera. Przechowawca klucza, który dostanie depozyt i kod odblokowania, może otworzyć repozytoria Twoich węzłów, ale nie może wydawać poleceń węzłowi, bo do tego potrzebny jest podpis instancji domowej. - Zwolnienie jest na zawsze. Zwolniony węzeł nie przyjmie już żadnej instancji domowej z tym samym
APP_KEY. Węzeł, którego nie ma, gdy go zwalniasz, dowie się o tym od instancji domowej po powrocie.
Sieć¶
- Zmiany wymagają JSON. Żądanie, które coś zmienia, musi wysyłać
Content-Type: application/jsoni nie może być oznaczone przez przeglądarkę jako cross-site, więc strona w innej witrynie nie może zmusić Twojej przeglądarki do zmiany ustawień pod adresem w LAN. Skrypt, który steruje API, wysyła ten nagłówek. Wszystko inne jest odrzucane z kodem415. - Ponieważ brama jest opcjonalna, gdy nie jest ustawiona, cały interfejs i API (w tym miejsca docelowe, trasy testów manipulacji i trasy przywracania) są dostępne dla każdego, kto dotrze do portu. Ustaw hasło logowania, gdy tylko używasz kopii poza siedzibą, kopii append-only lub szyfrowania.
- Uruchamiaj BombVault wyłącznie w zaufanej, nieudostępnianej na zewnątrz sieci. Do zdalnego dostępu umieść go za odwrotnym proxy dodającym uwierzytelnianie i TLS. Odpowiedzi niosą podstawowe nagłówki bezpieczeństwa (CSP,
nosniff,X-Frame-Options,Referrer-Policy). - Za odwrotnym proxy każde żądanie niesie adres proxy, więc bez
TRUSTED_PROXYogranicznik liczy wszystkich klientów razem, a nieudane próby atakującego blokują także ciebie. Wskaż proxy wTRUSTED_PROXY, aby wrócić do liczenia na klienta. - Reverse proxy przed BombVault musi przekazywać nagłówek
AuthorizationalboX-API-Keydo/mcpi nie może buforować odpowiedzi, inaczej asystenci się nie połączą. Zobacz Serwer MCP. - Punkt końcowy MCP
/mcpodpowiada404, dopóki nie istnieje klucz albo nie włączono logowania przez OAuth, i żąda od każdego klienta jego klucza lub tokenu nawet przy wyłączonym haśle logowania. Żaden adres nie jest wyjątkiem, nawetlocalhost. Nie ma narzędzi do przywracania ani usuwania, a przywrócenie autokopii unieważnia wszystkie klucze. Zobacz Serwer MCP. - Przy
HTTP_ONLY=trueciasteczko sesji traci flagęSecure(musi, aby działać po zwykłym HTTP), więc włączaj hasło za proxy terminującym TLS tylko, jeśli poufność ma znaczenie. - Połączenie SSH do kopii VM ufa kluczowi hosta przy pierwszym połączeniu (TOFU) i przypina go potem. Zweryfikuj klucz hosta poza pasmem, jeśli ścieżka od kontenera do hosta nie jest zaufana.
- Linki nie prowadzą poza montaż. Kopia lub przywrócenie na miejscu zatrzymuje się z komunikatem, gdy link powyżej jej ścieżki prowadzi poza montaż hosta, bo kontener, który zapisuje do własnego udziału, mógłby taki link podłożyć. Miejsce docelowe, którego host albo zdalny zasób rclone zaczyna się od myślnika, jest odrzucane tak samo, przy zapisie i przy następnym przebiegu, bo
sshalborcloneodczytałby je jako opcję.
Serwer MCP¶
Serwer MCP nie potrzebuje żadnej zmiennej środowiskowej. Włączasz go, tworząc klucz w Ustawienia, Integracje, Serwer MCP, a odpowiada pod /mcp na tym samym porcie co interfejs WWW (na przykład https://192.168.1.10:3443/mcp). Bez aktywnego klucza ta ścieżka odpowiada 404. Klientów, certyfikaty i limity opisuje strona Serwer MCP.
Kopia VM przez SSH¶
BombVault tworzy kopie maszyn wirtualnych KVM/libvirt bez montowania jakiejkolwiek ścieżki libvirt. Uruchamia virsh na hoście przez SSH (qemu+ssh://), więc nigdy nie może wpłynąć na Twój host VM Manager.
Montowanie gniazda libvirt hosta w kontenerze jest na Unraid kruche: tymi ścieżkami zarządza VM Manager, a przełączenie "Enable VMs" może sprawić, że libvirt nie będzie mógł wystartować. Klucz SSH daje uprawnienia roota na hoście, czyli ten sam poziom zaufania co gniazdo Docker, którego BombVault już używa.
Szybka konfiguracja:
- Ustawienia, Integracje, SSH hosta: skopiuj pokazany klucz publiczny.
- Dopisz go do pliku Unraid
/root/.ssh/authorized_keys(utrwalanego też na flash, aby przetrwał restarty). - Kliknij Testuj połączenie.
Szablon dodaje --add-host=host.docker.internal:host-gateway, aby kontener mógł dotrzeć do hosta. Ustaw LIBVIRT_HOST na swoje IP Unraid w LAN, jeśli ta nazwa nie rozwiązuje się (na przykład gdy kontener działa w niestandardowej sieci br0.x). Jeśli zmieniłeś port SSH Unraid, ustaw LIBVIRT_SSH_PORT, aby pasował. Migawki na żywo wymagają też agenta gościa qemu w VM oraz dysku na /mnt/cache (nie /mnt/user).
Pełny przewodnik konfiguracji VM i sieci
Kompletny przewodnik krok po kroku (włączenie SSH, trwała autoryzacja klucza, routing sieci niestandardowej i VLAN, metoda per VM oraz rozwiązywanie problemów po stronie hosta) to przewodnik po kopiach maszyn wirtualnych.
Konfiguracja poza siedzibą¶
Kopie poza siedzibą trafiają do miejsc docelowych. Otwórz Miejsca docelowe z kafelka ustawień (albo przypnij go do paska bocznego) i wybierz Dodaj miejsce docelowe. Zobacz Kopie poza siedzibą i odzyskiwanie, aby poznać pełny przebieg (ochrona przed usuwaniem, testy manipulacji i ćwiczenia DR). W skrócie:
- Backendy: SMB/CIFS i WebDAV przez rclone bez montowania na hoście, NFS (zamontuj eksport na hoście i użyj go jako folderu lokalnego), natywne backendy restic bez rclone (
s3:...,rest:http://host:8000/repo,sftp:user@host:/repo) albo dowolny zdalny zasób rclone (rclone:<remote>:<bucket>/path). Backblaze B2 nie ma tu natywnego backendu: dotrzesz do niego przez jego punkt końcowy S3 (s3:https://s3.<region>.backblazeb2.com/<bucket>/<path>), z identyfikatorem klucza i kluczem aplikacji jako danymi logowania S3. - Dane logowania są przechowywane zaszyfrowane, jako jedna lista zapisanych logowań w karcie Dane logowania w Ustawienia, Miejsca docelowe. Gwiazdka oznacza domyślne, używane wszędzie tam, gdzie nie wybrano logowania. Strona miejsca docelowego wybiera używane w swojej karcie Logowanie. Zobacz Dane logowania.
- Cele SSH nie wymagają niczego zainstalowanego po drugiej stronie.
sftp:wymaga jedynie serwera SSH. Dodaj klucz publiczny z Ustawienia, Integracje, SSH hosta (dostępny też pod/config/ssh/id_ed25519.pub) do pliku~/.ssh/authorized_keysużytkownika docelowego albo pozwól, by Dodaj klucz w oknie Dodaj miejsce docelowe umieścił go tam za pomocą hasła konta. - rest-server z certyfikatem samopodpisanym: umieść jego certyfikat, albo certyfikat urzędu, który go podpisał, jako plik PEM w folderze
certsw folderze danych BombVault (/config/certsw kontenerze,appdata/bombvault/certsw Unraid). Kopie zapasowe, kopie i test ochrony przed usunięciem ufają mu bez restartu. - Kopia poza siedzibą: BombVault kopiuje nowe kopie poleceniem
restic copyw trybie best-effort, na wierzchu (zwykle lokalnego) repozytorium podstawowego. Karta Kopiuj miejsca docelowego ustala, czy kopiuje Po każdej kopii zapasowej, czy według własnego planu, a Ustawienia, Harmonogram, Kopie poza siedzibą według sekcji daje jednej sekcji własny plan kopiowania. Replikuj teraz jest w wierszu sekcji w karcie Kopie poza siedzibą w Ustawienia, Miejsca docelowe. - Kilka miejsc docelowych na sekcję: karta Miejsca docelowe według sekcji na stronie Miejsca docelowe włącza lub wyłącza każdą linię od sekcji do miejsca docelowego jednym kliknięciem, także Lokalne. Sekcja tylko z miejscami poza siedzibą tworzy kopię prosto tam, a sekcja, w której wszystkie linie są wyłączone, nie jest kopiowana. Reguły według sekcji miejsca docelowego dają jednej sekcji własne repozytorium, przechowywanie lub kompresję w tym miejscu.
- Ustawienie dla elementu: każdy kontener, VM i zestaw folderów podświetla Lokalne oraz miejsca docelowe, które dostają jego kopie, w karcie Harmonogram i miejsce docelowe na karcie Ustawienia. Elementy bez własnego wyboru podążają za swoją sekcją. Zobacz Ustawienie dla elementu.
- Przechowywanie: każde miejsce docelowe trzyma kopie według swojej karty Jak długo przechowywać, a sekcja może tam mieć własne wartości w Reguły według sekcji. Kopia w polu sekcji poza siedzibą trzyma się reguł karty Przechowywanie poza siedzibą w Ustawienia, Miejsca docelowe, która ma Reguły przechowywania dla źródła dla pojedynczych sekcji (zostaw same zera, aby nigdy nie przycinać migawek poza siedzibą automatycznie).
- Limity przepustowości: ogranicz tempo wysyłania/pobierania restic w karcie Przepustowość poza siedzibą w Ustawienia, Miejsca docelowe albo dla miejsca docelowego w jego karcie Kopiuj. Wpisujesz KiB/s, a pole pokazuje to samo tempo w MB/s i Mbit/s.
- Najpierw streaming: w karcie Streaming na stronie Miejsca docelowe wybierz serwery multimediów (Plex, Jellyfin i Emby są wstępnie wybrane według nazwy obrazu), tempo wysyłania, od którego jeden z nich liczy się jako streamujący, limit wysyłania w trakcie streamu i po jakim czasie od streamu wraca zwykły limit.
- Zimna i archiwalna klasa pamięci (S3): dla miejsca docelowego S3 wybierz na jego stronie warstwę czytelną przy przywracaniu (Standard, Standard-IA, One Zone-IA, Intelligent-Tiering, Glacier Instant Retrieval). Zdalne zasoby rclone ustawiają swoją klasę w konfiguracji rclone.
- Własny folder w miejscu docelowym zamiast lokalnego: własny folder sekcji może leżeć w jednym z powyższych miejsc docelowych, bez kopii lokalnej i bez kroku kopiowania. Zobacz Własny folder sekcji.
Anomalie¶
Wykrywanie anomalii nie wymaga żadnej zmiennej środowiskowej. Ustawia się je w karcie Anomalie w Ustawienia, Weryfikacja, opisanej na stronie Anomalie.
Przenośne ustawienia (eksport i import)¶
Karta Eksport / import ustawień w Ustawienia, System zapisuje całą Twoją konfigurację BombVault (ustawienia sekcji, miejsca docelowe, harmonogramy, przechowywanie, powiadomienia) do przenośnego pliku JSON, który możesz zaimportować na innej instancji, więc przeniesienie na nową maszynę lub sklonowanie konfiguracji nie oznacza ponownego wpisywania wszystkiego ręcznie. Import pokazuje podgląd i prosi o potwierdzenie oraz nigdy nie narusza Twoich danych ani historii kopii. Linki w pliku do miejsc docelowych lub repozytoriów, których już nie ma, są pomijane, a podgląd je wymienia. Gdy trwa replika ZFS, import jest odrzucany, zanim cokolwiek zostanie zapisane.
Eksport może zawierać poświadczenia
Sam decydujesz, czy dołączyć do pliku poświadczenia poza siedzibą, powiadomień i brokera MQTT. Z dołączonymi poświadczeniami eksport jest tak samo wrażliwy jak Twój zestaw odzyskiwania, więc przechowuj go w bezpiecznym miejscu. Bez nich plik zawiera tylko niesekretne ustawienia.
APP_KEY nie podróżuje z plikiem
Repozytoria są zamknięte hasłem wyprowadzonym z APP_KEY, a plik go nie zawiera. Przy planowanej przeprowadzce daj nowej maszynie stary APP_KEY w jej szablonie albo przejmij klucz zestawem odzyskiwania w Awaria. Pod innym kluczem repozytoria odpowiadają, że hasło jest błędne. Nic nie ginie, a ustawienie właściwego klucza otwiera je ponownie.